صبح که سهیل را بردم مهد نیم ساعت بعد معلمش زنگ زد که بیا
سهیل شکم درد داره وبه همون پا سه روز افتاد خانه؛شب اول حالش خیلی بد بود و تب داشت...رفتیم بیمارستان ودر واقع قسمت اورژانس بیمارستان تو راه  دو بار بالا اورد؛ساعت یازده رسیدیم و6 نفر جلوی ما بود گفتم خوبه سریع کارمون راه میافته؛ ساعت 4 صبح هنوز دونفر دیگه جلوی ما بود از نفر قبلی پرسیدم کی اومدی گفت ساعت 9 شب و دوتا بچه اون خوابشون برده بود روی صندیها،بلند
شدیم وگفتم بریم ؛رفتار پزشکی اینجا برای ما خیلی عجیبه،نه قرصی میدن نه امپولی نه...
فقط میگن اب بخور واستراحت کن ولی مگه میشه،حداکثر تجویز اینا یک قرص الاودون ه  که اونم یک چیزی تو مایه مسکنهای خودمونه ولی بدون کدیین  ولی عرق ادم راحسابی درمیاره،اون شب چند تا مورد بد اوردند مثل یک بچه  که پاش شکسته
بود و سریع بردندش داخل بدون نوبت ویکی که از بس سرفه میکرد داشت بیهوش میشد،در واقع به کسی میرسن که در حال مردن باشه واگر کسی روی پای خودش بیاد قسمت اورژانس باید باپای خودش هم خداحافظی کنه وبره،مثل ما... بالاخره بعد از دوروز تونستم یک دکترایرانی پیدا کنم و فسقل را ببرم پیش اون ،اخه هرچند از پس خیلی کارها برمیام و میتونم کمی صحبت کنم ولی گفتن یک سری سوال که بیشترش پزشکیه را متوجه نمیشم دکتر پرسید چی شده
،گفتم چند روز پیش کیک درست کردم البته مثل کیک یزدی کوچیک  و انقدر ذوق کرد بچه نشست و20 تا بیشتر از کیکرا خورد و ما 5 نفر هم نصف کمترش را،بعدش نشست گودیس و پاستیل رو نفله کرد وصبح هم...  یک شربت گرفت والان هنوز حالش خوب نیست ولی داره خوب میشه..

حرفای دوستان واشنایان و مصلحان از اینجا شروع شد ؛اینکه اینجا اصلا جای خوبی نیست و چرا اومدیم اینجا واز این حرفا اگر ایران بودی فرتی چهارتادکتر میبردیش واورژانس اگر اینکار را میکرد میزاشتیمش روی سر بیمارستان و غیره ...کلا
خیلی از ایرانیها اینجا ناله میکنند،البته تو جمع خودشون ها نه وقتی میان ایران که
اونجا بعیده این حرفا را بزنند،ولی یک چیز عمده که تو کل ادمهای ناراضی از اینجا وادمهای که اینجا را دوست دارند ونمیخواهند برگردند فرق داره ،طرز نگاه وهدفی بوده که موقع امدن به اینجا داشتند،کسانی که تو ایران زندگی دارند ومشکلی در زندگی ندارند، شغل دارندو کار میکنند و ...داشتن خانه وماشین وزن وبچه هم امتیازهای که اضافه میشه و اگر نداشتی هم مهم نیست نه که مهم نباشه ولی منظورم حداقل داشتنه و اگر داشته باشی و بیای  اینجا بودنت را سخت میکنه،اگر بدون اینکه مشکلی حادی تو زندگی داشته باشی و برای این به خارج بیای که یا به ازادی برسی...یا به زندگی پرزرق وبرق خارج...یا برای هم نشینی با خانمها و اقایان خوش تیپ تو کلوبها ...در واقع واردیک گردابی میشوند که هیچ راه خروجی برای انها نیست،چون هیچکدوم از اینها را که بدست نمیاورند هیچ همون زندگی راحت وبدون دردسر را هم از دست میدهند وبقیه عمر خودشون راباید در حسرت ایران باشند،اینجا کار کردن سخت وپول در اوردن سخت تر وخرج کردنش به راحتی اب خوردنه  استراحت وتفریح وگردش ومسافرت پشت سر هم هیچ خبری نیست البته برای ادمهای که زیر 10 سال تو این کشور هستند،...ولی برای اون دسته از ادمهای که دنبال یک جامعه ارام میگردند واز کار نمیترسند و دنبال ازادی ومشروب وبیبند وباری صرف نیستند واز اروپا یک تصور درست دارند  شرایط فرق داره،اگر مثل ادم کار کنی و دنبال کلک و خلاف نباشی و یک زندگی ارام وبی جنجال بخواهی اینجا بهترین نقطه دنیاست چون همیشه همه چیز ارامه وهیچ استرسی نداری و نمیبینی،متاسفانه نه اینکه پلیس کم هست و ما از جای میای که کنترل شدیم همیشه وسعی کردیم از زیر کنترل شدن در بریم حتی اگر اون کنترل چراغ قرمز باشه ،به این جا که میرسیم خیلی چیزها را رعایت نمیکنیم تا زرنگی کنیم واول کارمون پیش میره وپیش میره وخوشیم و میخوریم ومیبریم تا یدفعه میبینیم گوشمون تو دست قانونه و...بعد دیگه شما را همان قدر که قبلا تحویل میگرفتند حالا هر چند جزیی دیگه تحویل نمیگرند وبه قول بعضی ها گیر افتاد ها دست قانون ،قاضی هاشون به همان نسبت قاضی ها خودمون خر میشن ...البته خلاف را یکراست سراغ مواد ودزدی نرید ها ،خیلی ها میخوان سر بیمه کلاه بزارند وپول ببرند ولی گیر میافتند،خیلی ها به طرق مختلف از زیر مالیات در میرن و خیلی ها معامله سیاه میکنند یا کارگر میارن وپول سیاه میدن وخلاصه ....اخرش گیری ،ولی خودشون خیلی تو این کار واردند ومیکنند وکسی نمیفهمه یا خودشون را میزنند به اون راه و وقتی یک تازه کار اینکاره میشه گوشش را میکشند؛نمیدونم چرا اینقدر پرحرف شدم
ایران بودم خیلی خلاصه بود حرفام ولی اینجا در ورم باز شده...