سوم عید 87 بود که کلی مهمان داشتیم وتازه داشتم از زیر بدهی جان میگرفتم یک پژو 504 قدیمی معروف به اخوندی خریده بودم که خیلی درب وداغون بود وعید 88 فروختمش 400 تومان ...کارم را راه مینداخت وپیاده نبودم عید که داشت تمام میشد شایعه  ای پیچید  که بهت زده شدم ... ما   تقریبا مشکلمون  داشت حل میشد...احضار شدم و شلاق اهانتهای شعبه هفتم دادسرای اصفهان وقاضی خسروی نامی ...برنامه انها اساسی بود ساعت یک شب روز سوم عید مغازه ای اتیش گرفته شده بود و مامورها واتش نشان وغیرو نظر داده بودن که عمدی بوده وآنها هم پیکان اتهام را به من زده بودند که ما  فقط با اون مشکل داریم...همه تعجب میکردند چون کلی مهمان سرشناس داشتیم ومن را همه دیده بودند ولی مگر میشد مهمان را برد دادگاه شهادت بده اما....وقتی قرار باشه کسی تو چاه کنده شده خودش بیافته میافته... شغل من شیفت داره وساعت منظمی تو کارم نیست یعنی برای انهای که از بیرون نگاه میکنند منظم نیست وگرنه منظمه .....مدارک را زیررو کردیم ..ساعت ورود وخروج  که با اثر انگشت ثبت میشه خبر خوبی میداد....من تا ساعت 12 شب سر کار بودم ونمیشد تو یکساعت چند صد کیلومتر را رفت...دلیل خوبی بود استعلام کردیم و یکسال رفتم وامدم تا تبرئه شدم خطر بزرگی گذشته بودم شکایت کردم که تهمت زدند محکوم شدند به سه ماه وده روز حبس که دوسال تعلیق شده بود ومحکوم به اینکه دوباره مزاحمت ایجاد نکنند این قبل از عید 88 بود....

 

عید 88 شاد از همه چیزهای که خدا بهم داده شاکر بودم ولی چاه کن داشت چاه میکند برای من ولی نمیدونست  خودش را به چاه خواهد انداخت...و مکرو داشت اتفاق میافتاد....

روز هشتم عید احضار شدم ...تا چهاردهم دادیارشعبه هفتم دادسرا نبود ووقتی امد تا پرونده مرا دید به منشی خودش گفت بنویس ببریدش زندان...به همین مسخرگی که گفتم.....در نهایت شد قرار وثیقه ملکی...

 هیچ ترسی تو دلم نبود برایم باور کردنی نبود اخه تو تاریخ اعلام شده من 70 کیلومتری کرمانشاه تو یک  کارگاه سد سازی مشغول بودم  و گواهی شده بود واز طرف شرکت کسی  هم امده بود برای شهادت ..

چطور میتوانستم همزمان تو حاشیه شهر تهران کسی را تهدید کرده باشم ... انها از پرونده قبل تجربه داشتند وسعی کرده بودند تاریخی را اعلام کنند که من سر کار نباشم ولی کار من زیادی بی نظمه ....قاضی دادگاه جزایی ١٠٢ کهریزک دستورداد شاهد من که از طرف شرکت بود  بعلت گواهی کذب بازداشت بشه...

شاهد دوم که ریییس یک اداره مهم بود بعنوان شاهد من امده بود اظهارات او را ثبت نکرد چون گفته بود که شاکی از یک هفته قبل هر روز زنگ زده وجویای احوال ایشان بوده ویکبار تو تاریخ 5 اسفند عنوان کرده که ما را تهدید به قتل کرده اند ولی چرا تاریخ شکایت ده روز بعد شده ...قاضی شاهد منو از دادگاه  بیرون کرد

حکم داد یکسال حبس...

یکسالی که اگر تایید میشد جهت زندگی مرا تغییر میداد ...

رفتم دنبال اینکه اگر قطعی شد تو تجدید نظر راه چاره ای داشته باشم   وپیدا کردم ... استعفا ورفتن...

 

یکسال ونیم تمام تو استرس بودم وسفر بین تهران واصفهان وکرمانشاه ... ..  ولی بالاخره جواب داد اونم تو چند روزگذشته...تصویر زندگی من  که تصویری شده بود از هیروشیما  بعد از جنگ دوم جهانی  به یکباره  تغییر کرد یعنی شروع شده به تغییر کردن از تاریخ 26 مرداد....

 اول دعوت به کارم قبول شد وخیالم کمی اسوده  که هر حکمی هم باشه  کوچ میکنم ومیرم  ولی بلافاصله حکم تبرئه من صادر شد...باور کردنی نبود این همه خبر خوش تو چند روز...

حالا ورق برگشته هر چی تو این چند ساله از دست دادم می توانم  دوباره بدست بیاورم  ولی خسارت روحی اون قابل برگشت نیست  ...

باید تشکر ویژه ای بکنم از قاضی  شعبه ١٩ دادگاه تجدید نظر تهران  "محمدی "که با دقت بی نظیر حکم صادر کرد با تمام دسیسه های که تو پرونده بود وتمام صحنه سازیها که شهود ومدارک دروغی قاضی محترم را احاطه کرده بود وفشارهای که به این مرد وارد می شد  فریب نخورد وحکم به برائت من داد ...

من هیچوقت به قضات بخاطر رفتار این چند ساله بعضی از انها مخصوصا قاضی شعبه١٠٢جزایی کهریزک  "اصفهانی" نامی  با خودم  دل خوش از هیچکدوم از انها نداشتم  ولی این مرد چیز دیگه ای بود.....

حالا من ماندم ویک دوراهی که برم دنبال کار وزندگی جدید یا بمانم وادعای شرف  را دنبال کنم و حقم را پس بگیرم فعلا تو باد خوشی از اتفاق افتاده دارم پرواز میکنم و شیرینی خوردن دوستانم که همیشه غمخوار لحظه های سختم بودند تمامی نداره  ویک مسافرت اساسی دارم ... مشهد ....

 

وتصمیم  که بمانم یا بروم....

نوشته شده در پنجشنبه ٢۸ امرداد ۱۳۸٩ساعت ٧:٠٦ ‎ب.ظ توسط محمد ... نظرات ()